wtorek, 11 sierpnia 2009

Objawy ciąży

Spośród problemów związanych z ciążą,
0 których powinna wiedzieć kobieta, należy wyróżnić: symptomy wskazujące na istnienie ciąży, czas trwania ciąży, zachowanie się kobiety w ciąży (łącznie z odpowiednim żywieniem) oraz niektóre z najczęstszych powikłań, które mogą mieć wpływ na przebieg i losy ciąży.Rozpoznanie ciąży
Rozpoznanie wczesnej ciąży opiera się na objawach domyślnych i prawdopodobnych, natomiast w okresie późniejszym ciążę potwierdzają objawy sprawdzalne, pewne. Charakterystyczne pierwsze objawy ciąży domyślne to:
  1. zatrzymanie miesiączki u kobiety regularnie dotychczas miesiączkującej,
  2. powiększenie i bolesność gruczołów sutkowych,
  3. poranne nudności i ślinotok,
  4. zmiana łaknienia,
  5. częste oddawanie moczu.
Objawy prawdopodobne ciąży ocenia lekarz w czasie badania ginekologicznego i na podstawie badań dodatkowych, takich jak np. próba ciążowa oparta na analizie moczu ciężarnej lub utrzymywanie się podwyższonej temperatury ciała po 21 dniu od jajeczkowania przy braku miesiączki. Do pewnych objawów ciąży zalicza się wyczucie czynnych ruchów płodu ok. 20 tygodnia ciąży, palpacyjne badanie części płodu, wysłuchanie czynności serca płodu lub ultrasonograficzne stwierdzenie elementów jaja płodowego.
Jaka jest właściwa waga i wzrost donoszonego dziecka
Jajo płodowe w ciąży donoszonej składa się z płodu o wadze powyżej 2500 g, długości ok. 50 cm i popłodu.
Płód pływa swobodnie w płynie owodniowym. Położenie płodu jest w 99% podłużne, w tym w 96% częścią przodującą zwróconą ku dołowi jest główka, w 3% przoduje miednica płodu, a w 1% położenie płodu może być poprzeczne lub skośne. Tkanki popłodu zapewniają prawidłową wymianę substancji między matką a płodem, a poza tym łożysko, którego średnia waga wynosi 400—500 g, spełnia rolę gruczołu dokrewnego wydzielania wewnętrznego o charakterze hormonalnym, który powoduje zmiany ogólnoustrojowe u kobiety w ciąży. Zmiany te cechują się zwiększonym uwodnieniem i pigmentacją, rozstępami skórnymi, wzmożonym porostem włosów.

poniedziałek, 3 sierpnia 2009

Joanna Blond Super: Rozjaśniacz do pasemek i balejażu


Wybrałaś efektowne pasemka i modne balejaże. Rozjaśniacz Super spełni Twoje marzenia o wyrazistych odcieniach blond. Z jego pomocą wyczarujesz efekt fantazyjnego balejażu i świetlistych pasemek, rozjaśnionych nawet o 6 tonów. Sprawi, że Twoje włosy będą zachwycające jak nigdy dotąd. Stosując go możesz wstępnie rozjaśnić kolor pasemek przed zabiegiem farbowania. Rozjaśniacz Joanna zawiera główny składnik włosów keratynę, która chroni je już w trakcie zabiegu oraz wyciąg z rumianku ceniony w pielęgnacji włosów blond. Aby w pełni zadbać o kondycję Twoich włosów dołączyliśmy maseczkę Blond System opracowaną specjalnie do pielęgnacji włosów rozjaśnianych. Jej formuła zawiera proteiny mleczne i prowitaminę B5 działające nawilżająco i regenerująco na włosy, oraz filtr UV, który chroni przed szkodliwym działaniem promieniowania słonecznego.

czwartek, 28 maja 2009

Leczenie żylaków

Choroba dotyka częściej kobiety niż mężczyzn. Jakie są czynniki ryzyka?

Długotrwałe unieruchomienie w przypadku chorób przewlekłych, złamania kości kończyn dolnych, każe unieruchomienie, nawet po niewielkiej operacji; przyjmowanie doustnych środków antykoncepcyjnych; wiek: przekroczenie czterdziestego roku życia zwiększa ryzyko zachorowania o 25%, a sześćdziesiątego o blisko 50%; ciąża. zawał mięśnia sercowego; choroby hematologiczne zmniejszające zdolności krzepnięcia krwi. Istotą żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej (żylaków) jest powstawanie skrzeplin w świetle żył, najczęściej w żyłach głębokich goleni. Zajmują one początkowo niewielkie naczynia i stopniowo narastając, mogą rozprzestrzeniać się na żyłę podkolanową. udową i biodrową. Powstawanie skrzepliny powoduje zaburzania odpływu i zastój krwi w kończynie, wzrost ciśnienia w odcinku obwodowym, a w konsekwencji powstawanie obrzęku. Zakrzep żyły głównej dolnej prowadzi do obrzęku obu kończyn, dolnej części tułowia oraz narządów płciowych. Jeżeli istnieje możliwość przepływu krwi innymi drogami , obrzęk może się stopniowo zmniejszać, szczególnie przy uniesieniu kończyn. Ból nasila się przy staniu, chodzeniu, ucisku. Po kilku lub kilkunastu miesiącach drożność żył zostaje najczęściej przywrócona w mechanizmie rekanalizacji. Jednak w konsekwencji prowadzi to do zwiększenia ciśnienia żylnego na obwodzie i objawów zespołów pozaskrzepowego: uczucia ciężkości nóg, kurczów łydek, owrzodzeń, przebarwień skóry. Innym następstwem obecności skrzepliny w świetle żyły głębokiej jest możliwość wystąpienia zatorowości płucnej. Profilaktyka żylnej choroby zakrzepowo- zatorowej polega na usprawnianiu odpływu krwi z kończyn poprzez szybkie "uruchomienie" pacjenta ( w przypadku chorób przewlekłych), używanie pończoch elastycznych o stopniowym ucisku. Szeroko stosowana jest profilaktyka farmakologiczna.

W leczeniu wspomagającym używa się często preparatów ziołowych, głównie o działaniu przeciwzapalnym, przeciwcukrzycowym, odtoksyczniającym, usprawniającym przemianę materii, przeciwbakteryjnym, wzmacniającym tworzenie się naskórka i obniżającym ciśnienie krwi. Zapobieganie powstawaniu żylaków polega na stosowaniu diety z dużym udziałem pożywienia pełnoresztkowego, gimnastyki, unikania nadwagi, a także pielęgnacji i masażu stóp.

OKŁADY: Okłady z liści kapusty: liść białej kapusty umyć, osuszyć, usunąć twarde części i przyłożyć na chore miejsce. Owinąć bandażem i pozostawić na noc. Stosować przez kilka dni lub nocy. W medycynie ludowej na długo przed wynalezieniem środków współcześnie stosowanych przez lekarzy używano ich do leczenia żylaków.

Okłady z octu winnego: Płócienną chustkę zanurzyć w occie jabłkowym, przyłożyć na chore miejsce i owinąć bandażem.
Okład z wywaru kory dębowej: można stosować na przemian z okładami z octu winnego. Garść rozdrobnionej kory zalać 1/2 litra wody, gotować przez 5 minut, odstawić na 15 minut, przecedzić. Zwilżyć kompres i przyłożyć na noc.

Tak samo skuteczne jak okłady jest obmywanie i nacieranie. Należy obmywać chore miejsce octem winnym, pozwalając mu wyschnąć na nodze. Można ten zabieg stosować kilka razy dziennie. Po miesiącu kuracji widać widoczną poprawę- żylaki "chowają się".

Napój z octu winnego: W leczeniu żylaków od dawna stosuje się napój składający się z 1 szklanki przegotowanej wody zmieszanej z 2 łyżeczkami octu winnego. Napój należy pić rano i wieczorem. Kuracja powinna trwać 3 tygodnie.
Aby poprawić układ krążenia krwi pijmy herbatę ze skrzypu polnego, owoców głogu, liści pokrzywy zwyczajnej, kwiatu mniszka lekarskiego, kwiatostanu kocanki piaskowej, ziela ogórecznika pospolitego i owoców dzikiej róży. Dobrym środkiem leczniczym jest także herbata zmieszana z równych części jasnoty gajowca, przytulii i ziela nawłoci pospolitej. 1 pełną łyżeczkę mieszanki zaparzyć 1 szklanką wody. Odstawić do naciągnięcia na 15 minut, po czym użyć naparu do okładów na żylaki. Zmieniać kilkakrotnie w ciągu dnia.

piątek, 22 maja 2009

Właściwości wody mineralnej

Woda

Woda jest głównym składnikiem wszystkich organizmów żywych. To w środowisku wodnym powstało życie, a dla bardzo wielu stworzeń jest jedynym możliwym miejscem istnienia. W wodzie przebiegają reakcje chemiczne, jest ona najlepszym rozpuszczalnikiem wielu substancji, powoduje ich hydrolizę lub hydratację. Woda umożliwia przemianę materii żywych organizmów i bierze udział w większości procesów w nich zachodzących, przy jej udziale zachodzą reakcje rozpadu związków na jony, pomaga transportować cząsteczki i jony do tkanek. Ponadto odgrywa ważną rolę w procesach regulacji temperatury ciała i ciśnienia osmotycznego.

Woda, czyli tlenek wodoru, jest trwałym związkiem nieorganicznym, najbardziej rozpowszechnionym w przyrodzie, który znajduje się w nieustannym obiegu. To bezbarwna ciecz bez smaku i zapachu. Ma ona wiele najrozmaitszych zastosowań, jest najniezbędniejszą substancją Ziemi. Służy przede wszystkim do bezpośredniego spożycia, utrzymania czystości ciała i otoczenia, używana jest do celów gospodarczych, a w przemyśle zaś jest niezbędnym elementem wielu procesów technologicznych.

Woda w stanie naturalnym (na przykład morska czy mineralna) zawiera spore ilości soli i gazów, liczne bakterie oraz drobnoustroje, a także zawiesiny substancji nieorganicznych. Woda twarda ma także znaczną ilość soli wapnia i magnezu.

Ogólna zawartość wody w organizmie ludzkim wynosi 45 – 65% ciężaru ciała. Różnice procentowe wynikają z różnic ilości tkanki tłuszczowej u poszczególnych osób. Gospodarka wodna organizmu polega na kontroli bilansu wodnego, czyli ilości wody pobieranej i wydalanej przez ustrój. Jest to szereg procesów fizjologicznych i fizykochemicznych regulujących wykorzystanie wody w celu utrzymania pracy narządów, tkanek i komórek. Regulacja wodnej gospodarki organizmu jest jednym z najważniejszych procesów zachodzących w ustroju. Woda, poza tym, że jest pobierana (w postaci napojów, pokarmów, itp.) i wydalana z organizmu, może także przenikać do ustroju bezpośrednio z otoczenia. Dzieje się tak na skutek dyfuzji przez naskórek do skóry lub do krwi przepływającej w jej naczyniach krwionośnych. Taka sytuacja możliwa jest właściwie tylko podczas przebywania w wodzie lub środowisku o dużej wilgotności. Poza tym ilość wody przenikającej w ten sposób do ustroju jest niewielka. Ilość wody powstałej w trakcie procesów wewnątrz ustroju jest uzależniona od diety. Największej ilości wody dostarczają lipidy, zaś o połowę mniej dają węglowodany i białka. Zapotrzebowanie na wodę o wiele większe jest u niemowląt, przekracza 0,1 kg na kilogram masy ciała w ciągu doby. U dorosłych zależność ta jest zupełnie inna, potrzebują oni tylko 0,04 kg na każdy kilogram swojego ciężaru ciała na dobę.
Organizm wydala wodę w postaci moczu, stolca, w wydychanym powietrzu, jako parę wodną oraz przez skórę. Woda nieustannie paruje z powierzchni pęcherzyków płucnych i dróg oddechowych.

Niedobór wody

Zakłócenia gospodarki wodnej mają miejsce wtedy, gdy dopływ wody w organizmie nie odpowiada ilości utraconej wody. Są wynikiem niedostatecznego lub nadmiernego poboru wody.
Odwodnienie – jest to deficyt wody w ustroju, w bardzo krótkim czasie może doprowadzić do śmierci. Najczęstsze przyczyny odwodnienia organizmu to:
– biegunki,
– krwotoki,
– oparzenia,
– niedrożność jelit,
– zapalenie otrzewnej,
– nadmierne pocenie się,
– zbyt duża diureza (wydzielanie moczu w nerce), np. w przypadku cukrzycy,
– wysoka gorączka.

Przewodnienie występuje rzadziej, ponieważ zazwyczaj cały nadmiar wody zostaje sprawnie usunięty przez nerki. Nadmiar wody w organizmie prowadzi do zwiększenia przestrzeni pozakomórkowej, ilości sodu i chlorków w osoczu oraz objętości płynu pozakomórkowego. Przewodnienie jest przyczyną obrzęków, a także zastojów żylnych. Przewodnienie organizmu występuje:
– w chorobach nerek,
– u chorych po zabiegach chirurgicznych,
– u niemowląt,
– u rozbitków zaspokajających pragnienie wodą morską.

W warunkach naturalnych woda podlega stałemu krążeniu w przyrodzie w postaci wody opadowej, powierzchniowej i podziemnej. Wody podziemne dzieli się na zaskórne, gruntowe i głębinowe. Największą wartość mają wody podziemne, znajdujące się na znacznych głębokościach i dlatego wolne od zanieczyszczeń cywilizacyjnych. Wody te, zwane artezyjskimi są przykryte nieprzepuszczalnymi skałami i znajdują się pod ciśnieniem hydrostatycznym, zawierają sole mineralne i gazy w ilości nie mniejszej niż 1g na litr, są zatem wodami leczniczymi. Wody lecznicze wyróżniają się obecnością elementów o szczególnej aktywności farmakodynamicznej (np. żelaza, magnezu, bromu, jodu czy siarki). W nazwie wód leczniczych uwzględnia się najpierw aniony, potem kationy w kolejności malejących stężeń, na przykład woda chlorkowo – sodowa.

Wody mineralne pokrywają niedobory minerałów i pierwiastków niezbędnych do prawidłowego rozwoju organizmu. Nieodpowiednie nawożenie gleb i nieprawidłowa obróbka technologiczna żywności powodują niedobór magnezu, żelaza, wapnia i jodu. Wszystkie te pierwiastki zawarte są w wodach mineralnych, które uzupełniają ich niedobory w najbardziej naturalny i przyjazny dla organizmu sposób. Należy pamiętać, że wiele leków, na przykład antybiotyki, środki przeczyszczające, uspokajające czy antykoncepcyjne, powoduje wypłukiwanie pierwiastków z organizmu. W ten sposób traci się spore ilości np. magnezu.

Wody lecznicze dzielą się na:

– solanki zwykłe, zawierające głównie sól kamienną,
– solanki gorzkie, zawierające siarczany magnezu i sodu,
– szczawy, które zawierają wodorowęglany wapnia i dwutlenek węgla,
– szczawy żelaziste, które zawierają związki węgla,
– wody siarkowe – zawierają siarkowodór, siarczki sodu i wapnia,
– wody radoczynne, posiadające w składzie niewielkie ilości pierwiastków promieniotwórczych.

Pierwiastki występujące w wodach leczniczych oraz ich rola w organizmie:
– magnez – jest niezbędnym elementem prawidłowego funkcjonowania komórek, wzmacnia obronność organizmu, stosuje się go w leczeniu chorób naczyń krwionośnych, serca oraz nerwic, poprawia samopoczucie,
– wapń – wzmacnia układ kostny, jest niezbędny do wzrostu i rozwoju człowieka, reguluje równowagę mięśniowo – nerwową, odpowiada za prawidłową krzepliwość krwi, obniża poziom cholesterolu,
– żelazo odpowiada m.in. za stan paznokci i włosów a jego niedobór prowadzi do niedokrwistości, ciągłego zmęczenia, senności,
– fosfor ułatwia gojenie się złamań kości,
– potas odpowiada za prawidłową pracę układu nerwowego i mięśniowego, a jego brak objawia się zaburzeniami czynności serca, zaparciami, nerwowością,
– mangan – jego niedobór prowadzi do zahamowania wzrostu, niedokrwistości oraz przerostu tarczycy,
selen opóźnia procesy starzenia, zabezpiecza przed nowotworami, reguluje poziom cholesterolu we krwi i poprawia jej krążenie,
– sód reguluje gospodarkę wodno – mineralną,
– fluor chroni zęby przed próchnicą,
– brom działa uspokajająco.


środa, 18 lutego 2009

Toksyna botulinowa

Powszechnie wiadomo, że aby pozostać zdrowym oraz wyglądać i czuć się dobrze należy dbać o kondycję fizyczną oraz stosować zbilansowaną dietę. Nic jednak nie zatrzyma upływu czasu. Wszyscy starzejemy się, widać to zwłaszcza na naszych twarzach.

Istnieje wiele sposobów, które pomogą nam w utrzymaniu młodzieńczego blasku, należy np.:

-używać kremów z filtrem zawsze kiedy wychodzimy na słońce
-nie palić, gdyż może to przyśpieszać powstawanie zmarszczek
-zdrowo się odżywiać (włączając do diety świeże warzywa i owoce)
-pić dużo wody
-stosować środki nawilżające skórę, by utrzymać ją gładką i dobrze nawilżoną.

Wraz z upływem czasu, pojawiają się zmarszczki oraz zagłębienia - ponieważ nasza skóra staje się mniej elastyczna. Jest to normalny objaw starzenia się, któremu nie można w sposób sztuczny zapobiegać w nieskończoność. Zastanówmy się jednak, jak nasze zmarszczki odbierane są przez otoczenie? Mogą one sprawiać, że wyglądamy na bardziej zmęczonych, złych lub starszych niż naprawdę jesteśmy. Co więcej, zmarszczki są często łączone z negatywnymi emocjami, których wszyscy chcemy unikać.

Jeżeli lekarz zalecił Ci terapię przy użyciu iniekcji z toksyny botulinowej typu A lub sama zastanawiasz się nad tym zabiegiem to poniższe informacje pozwolą na podjęcie ostatecznej decyzji.

Toksyna botulinowa typu A to oczyszczone białko, które jest w niewielkich ilościach wprowadzane za pomocą iniekcji do mięśnia, gdzie następnie następuje proces jego relaksacji. Efektem tego procesu jest wygładzenie zmarszczek mimicznych.

Oprócz toksyny botulinowej typu A, dostępne są również inne metody niwelowania zmarszczek. Niektóre z nich mogą być stosowane razem dla polepszenia i wydłużenia efektów. Sugeruję, by przedyskutować z lekarzem inne dostępne formy terapii oraz możliwości ich łącznego zastosowania. Np. szczególnie dobre efekty przynosi połączenie toksyny botulinowej typu A oraz wypełniaczy na bazie usieciowanego kwasu hialuronowego. Pozwala ono na pełne odmłodzenie twarzy dzięki likwidacji zarówno zmarszczek mimicznych, jak i statycznych. Dodatkowo połączenie to znacznie wydłuża efekty terapii przeciwzmarszczkowej.