Prealbumina (Transtyretyna)

Oznaczanie

• Immunoturbidymetria
• Immunonefelometria
• Immunodyfuzja radialna
• Wzorzec CRM 470

Funkcja

Jedna strona cząsteczki prealbuminy przyłącza jedną cząsteczkę białka wiążącego
retinol (RBP, masa cząsteczkowa 21 kD) zapobiegając tym samym jego wydalaniu
przez nerki (30 - 50% prealbuminy jest związane z RBP), z drugiej zaś strony wiąże
dwie cząsteczki tyroksyny (T4) lub trijodotyroniny (T3) (15% tyroksyny jest związane
z globuliną wiążącą tyroksynę- TBG).

Synteza

Synteza prealbuminy zachodzi w hepatocytach. Podobnie jak w przypadku albuminy,
cząsteczka nie zawiera węglowodanów i posiada 4 podjednostki połączone niekowalentnie.
Łączna masa cząsteczki wynosi 55 kD. Różne wrodzone warianty cząsteczki transtyretyny
mogą być odkładane jako amyloid (TTRA). U niektórych wcześniaków stężenie
prealbuminy we krwi pępowinowej jest niższe niż u noworodków urodzonych w terminie.
Zależność ta występuje również podczas pierwszego miesiąca życia. U noworodków
urodzonych w terminie dolna granica zakresu referencyjnego jest taka sama jak
u dorosłych. Natomiast w pierwszym miesiącu życia górna granica wynosi jedynie 0,2 g/L (u dorosłych 0,4 g/L). Synteza jest stymulowana przez kortykosterydy a nie estrogeny.

W reakcjach ostrej fazy syntezę hamuje czynnik martwiczy nowotworów-fi, co może
spowodować obniżenie stężenia poniżej 20% poziomu wyjściowego.

Rozpad

Czas półtrwania wynosi około 1 - 2 dni. Około 75% prealbuminy ulega rozpadowi
w nerkach.

Niski poziom prealbuminy przy braku przeszkody w przestrzeni podpajęczynówkowej
często występuje u pacjentów psychiatrycznych, cierpiących na depresję. W takim
przypadku szczególnie u mężczyzn istnieje współzależność pomiędzy poziomem
prealbuminy a punktacją według skali Hamiltona.

Źródło staw kolanowy.